Urodził się 11 listopada 1890 roku w Niemirowie Podolskim. Ukończył Korpus Kadetów, następnie Korpus Morski w St. Petersburgu. W 1911 roku otrzymał stopień oficerski. (Dokładną biografię kpt. Maciejewicza zawiera książka Marka Koszura pt. “Kapitan Kapitanów” wydana w 1987 r. oraz nowe, uzupełnione wydanie z roku 2006).

Już wiosną 1922 r. mustruje na szkolny żaglowiec LWÓW w charakterze III oficera.

Po dwóch szkolnych podróżach kierownictwo szkoły i dowództwo żaglowca doceniając jego fachowe żeglarskie umiejętności przenosi go na stanowisko starszego oficera.

1 listopada 1926 roku zostaje mianowany komendantem statku szkolnego Lwów. Odbywa coroczne rejsy szkoleniowe.

W 1928 roku w podróży na Morze Czarne komendant Lwowa Maciejewicz przechodzi Dardanele pod pełnymi żaglami, wzbudzając podziw w żeglarskim świecie. Wyczyn ten 40 lat później powtórzył jego wychowanek kpt.ż.w. Kazimierz Jurkiewicz – komendant Daru Pomorza.

Nowy nabytek otrzymuje nazwę “Pomorze”. W czasie holowania zrywa się silny sztorm, pękają hole i wyglądało na to, że statek ulegnie rozbiciu. Mogła to być jego pierwsza, a zarazem ostatnia podróż pod nazwą “Pomorze” i pod polską banderą. Dzięki fachowym, słusznym działaniom kpt. Maciejewicza statek utrzymał się na kotwicach tuż przy skalistym brzegu. 9 stycznia 1930 roku statek szczęśliwie przybył do stoczni w Nakskow.

Po adaptacji, jako żaglowiec szkolny zmienił nazwę na DAR POMORZA, przybył do Gdyni, gdzie 13 lipca 1930 roku odbyło się poświęcenie żaglowca i podniesienie biało-czerwonej polskiej bandery, a komendantem został mianowany kpt.ż.w. Konstanty Maciejewicz.

Od 1930 roku pod dowództwem kpt. Maciejewicza rozpoczyna się intensywne szkolenie kolejnych roczników nawigatorów i mechaników gdyńskiej P.S.M-ki.

16 września 1934 roku “Dar” wyrusza w rejs dookoła świata pod dowództwem kpt. Maciejewicza. W większości odwiedzanych portów ujrzano naszą banderę po raz pierwszy. Na przełomie 1936/37 roku jako pierwszy polski statek opłynął słynny przylądek Horn.

Dzięki kpt. Maciejewiczowi polska bandera zaczyna być widoczna w świecie, a polscy marynarze zyskują opinię znakomitych fachowców, co zresztą potwierdziło się w trakcie działań na morzu w II wojnie światowej.

6 czerwca 1939 roku kpt. Maciejewicz zdaje obowiązki komendanta Daru Pomorza swojemu wychowankowi – kpt.ż.w. Konstantemu Kowalskiemu, absolwentowi tczewskiej szkoły, a sam zostaje mianowany inspektorem Państwowej Szkoły Morskiej w Gdyni. Stanowisko to traktowane było jako z-ca dyrektora.

Po wkroczeniu we wrześniu niemieckiego okupanta na teren Gdyni, kpt Maciejewicz zostaje aresztowany i skierowany na roboty przymusowe w rolnictwie w okolicy Gdańska. Jednak już w październiku 1939 roku zostaje osadzony w obozie koncentracyjnym w Stutthofie. Żona kapitana Olga przybywa z Warszawy na wybrzeże, usilnie zabiega o zwolnienie męża z obozy, co jej się udaje.

Ówczesne władze państwowe szybko dostrzegły potrzebę utworzenia w Szczecinie Szkoły Morskiej, dla podkreślenia polskości ziemi szczecińskiej odzyskanej po II wojnie światowej oraz zgodnie z planami rozbudowy portu szczecińskiego i utworzenia w nim silnego ośrodka żeglugowego.

Ówczesny minister resortu żeglugi wydał rozporządzenie, na mocy którego cały Wydział Nawigacyjny gdyńskiej PSM w całości przeniesiony został z Gdyni do Szczecina. Zadanie to otrzymał do wykonania pierwszy komendant statku szkolnego DAR POMORZA kpt.ż.w. Konstanty Maciejewicz. Został on też mianowany dyrektorem tej placówki. Kpt. Maciejewicz przeniósł wszystkie chlubne tradycje i zwyczaje ze szkoły w Gdyni i Tczewie do uczelni w Szczecinie.

Władze ministerialne zlikwidowały zupełnie w Szczecinie szkolnictwo morskie.

Cały czas kontaktował się z młodzieżą, opowiadał o morzu, był świetnym gawędziarzem. Swoimi doświadczeniami z morza dzielił się z uczniami ponownie utworzonej Szkoły Morskiej w Szczecinie, z siedzibą przy Wałach Chrobrego. Był częstym gościem w Liceum Morskim, w różnych szkołach, drużynach harcerskich i klubach żeglarskich.

Jego imię nosi dumnie Szkoła Podstawowa Nr 56 w Szczecinie. Miasto Gdynia i Szczecin uhonorowały kapitana, nadając jego imię ulicom miasta. Statek KASZUBY,

Kpt. Konstanty Maciejewicz ma też swoją tablicę w alei “Zasłużonych Ludzi Morza” w Rewie pod Gdynią. Aleja powstała, by czcić pamięć wszystkich tych, którzy żyli dla polskiego morza i pracowali na nim.

O popularności postaci kapitana Konstantego Maciejewicza niech świadczy fakt, że 28 lat po jego śmierci – w 2000 roku, w dwóch plebiscytach ogłoszonych w lokalnej szczecińskiej prasie:

“GŁOS SZCZECIŃSKI – “Pomorzanin naszych czasów” kpt. zajął trzecią lokatę.

Zgodnie z mottem że: “Człowiek żyje tak długo, jak długo trwa pamięć o nim”, nadanie Akademii Morskiej naszego morskiego Szczecina imię kpt.ż.w. Konstantego Maciejewicza, wybitnego pedagoga morskiego, wybitnego żeglarza, zacnego Polaka, będzie najpiękniejszym i najtrwalszym pomnikiem dla naszego ukochanego “MACAJA” – legendarnego KAPITANA KAPITANÓW.

Jestem też przekonany, że taki patron Akademii Morskiej podniesie prestiż naszej szczecińskiej morskiej uczelni.

Za zasługi swego pracowitego życia kpt. Maciejewicz odznaczony został wieloma odznaczeniami państwowymi i resortowymi. Wymienię tylko te najważniejsze:

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Medal Komisji Edukacji Narodowej, Złota Odznaka Zasłużony Pracownik Morza.

Szczecin, lipiec 2008 r.